ლეგენდა თბილისზე

 
ამბობენ, რომ მეხუთე საუკუნეში, იბერიის მეფე ვახტანგ გორგასალი, რომელსაც  იმ დროისთვის მცხეთაში  სამეფო კარი ჰქონდა, ახლომდებარე ტყეში სანადიროდ წასულა სამეფო შევარდენთან ერთად, რომელსაც ნადირობის დროს თითქოსდა ხოხობი დაუჭერია, რის შემდეგაც  ფრინველები ცხელ წყაროში ჩავარდნილან და დაფუფქულან.
 
 
ამ მოულოდნელი აღმოჩენით შთაგონებულ მეფეს ქალაქის გაშენება გადაუწყვეტია, რომელსაც „ტფილი“ უწოდა, რაც ქართულად თბილს ნიშნავს. „ტფილი“ შეიცვალა 
„თბილით“,  ხოლო  მოგვიანებით თბილისად ანუ თბილ ადგილად, რაც მიწიდან მომდინარე უამრავ ცხელ გოგირდოვან წყლებზე მიუთითებს.
 
ამ მემკვიდრეობის სახსოვრად, საქართველოს დედაქალაქმა ღვინო წარმოშვა, რაც სადღესასწაულო განწყობისა და ადამიანური სითბოს წყაროს წარმოადგენს: ღვინო „ძველი  თბილისი“.
 
          
 
თუკი ჩვენი ღვინოები ადამიანური სითბოს, ლხენისა და მხიარულების ვექტორია, ეს იმიტომ რომ ისტორიულად თბილისი, ტფილიდან მომდინარეობს, რაც ქართულად სითბოს ნიშნავს.